De sinistere verhalen De achtste plaag en Vivisectie van Jan Wolkers, door hem zelf geselecteerd uit Alle verhalen, krijgen in voorgelezen vorm een extra dimensie.
Opgenomen op 27 januari 1989 te Texel.
Inhoudsopgave Vivisectie
Ik hoor niets...
Als ik van de stoel afstap
Nu pas voel ik aan de koelte in de kamer
Verleden jaar in de zomervakantie
Ik kijk er star naar en houd van schrik mijn adem in
De achtste plaag
En dat er verschrikkingen zullen zijn op de weg
In de kamer ging ik op de divan zitten wachten
Voor ik de schuur uitging
Zonder geluid te maken ging ik de voordeur binnen
Even voordat we naar de kerk gingen
Toen we door het middenpad liepen
Ik weet ook hoe jij heet
Hem moet je altijd maar zijn zin geven, zei mijn vader
Over de auteur
Jan Wolkers (1925-2007) was niet alleen een verrassend origineel prozaschrijver en beeldhouwer, maar tevens een meeslepend verteller.
De ouders van Wolkers kwamen uit Amsterdam. Wolkers komt uit een gereformeerd milieu waar hij in zijn tienerjaren afstand van heeft genomen. De ouders van Wolkers hadden in totaal elf kinderen, waarvan hij de derde was. Vader Wolkers bezat vóór de Tweede Wereldoorlog een slecht lopende kruidenierswinkel.
Wolkers bezocht de mulo, maar moest al snel van school om te helpen in de winkel. Hij was daarna onder andere dierenverzorger in een laboratorium van de Universiteit Leiden, hij was tuinman en schilderde landschappen. In de oorlog dook Wolkers onder. Hij nam les aan de Leidse Schilderacademie, en ook typelessen. Daarbij haalde hij zijn enige diploma. Kort na de bevrijding woonde Wolkers in Parijs.
Tijdens zijn eerste huwelijk met Maria, in 1951, overleed dochtertje Eva (1949) door een ongeluk in bad. In hetzelfde huwelijk werden, behalve Eva, ook twee zoons geboren: Eric en Jeroen.
Wolkers studeerde voor beeldend kunstenaar in Den Haag en Amsterdam. In Amsterdam tot 1953 aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. In 1954 volgde Wolkers de Internationale Sommerakademie für bildende Kunst te Salzburg. Daarvoor kreeg hij een beurs van het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen. Hij kreeg er les van de Italiaanse beeldhouwer Giacomo Manzù. In 1957 kreeg hij een Franse beurs om bij de Zadkine te studeren in Parijs.
Het grootste literaire succes van Wolkers is de liefdesroman Turks Fruit (1969). Dit boek werd in 1973 door Paul Verhoeven verfilmd, met hoofdrolspelers Rutger Hauer en Monique van de Ven.
Vanaf 1981 woonde Wolkers in Westermient op Texel met zijn tweede vrouw Karina.
De gereformeerde afkomst van Wolkers komt veelvuldig terug in zijn romans. Verder kenmerken zijn romans zich door een grote openheid over seksualiteit; hij was een van de eerste literaire schrijvers die zo ver gingen. De eerste uitgever van Wolkers vond dat er te veel "vieze woorden" in zijn boeken stonden, en dat deze door Wolkers door Latijnse termen vervangen moesten worden. Wolkers vond dat zijn beschrijvingen voorkomen, en dat de expliciete beschrijvingen binnen zijn verhalen verantwoord waren.
De boeken van Wolkers zijn autobiografisch en de afgunst tegenover de (schoon)ouders speelt een grote rol.
Een ander thema dat veel voorkomt in het werk van Wolkers is de dood. Op zijn eerste schilderijen gebruikte hij ook het thema dood, dat waren bijvoorbeeld stillevens met schedels. Wolkers kwam vroeg in aanraking met de dood. Tijdens de Tweede Wereldoorlog overleed zijn oudste broer, Gerrit Jan Wolkers, op 22-jarige leeftijd aan difterie.
(Bron: Wikipedia)
Op zijn eigen onnavolgbare wijze geeft Maarten van Rossem een overzicht van ons alomvattende verleden en toont de samenhang tussen wetenschapsgebieden die gewoonlijk zelden met elkaar in verband worden gebracht.
Bas Haring benadrukt in dit bijzondere college dat de evolutie plaatsvindt zonder voorbedachten rade. Een boeiend college over variatie, overerving en de druk om in leven te blijven.
De onverkorte Rottumerplaat-tapes. Het is dankzij de nooit eerder uitgezonden voor- en nagesprekken dat we een goede inkijk krijgen in de totstandkoming van een mediaspektakel anno 1971.
(verfilmd als The Reader) Een ongewoon sensueel en krachtig boek over de genietingen van de liefde en de last van de Duitse geschiedenis, adembenemend gelezen door Hans Croiset.
Jan Wolkers (1925-2007) was niet alleen een verrassend origineel prozaschrijver en beeldhouwer, maar tevens een meeslepend verteller.
