De op onnavolgbare wijze beschreven teloorgang van een liefdesrelatie als gevolg van een eenzijdige kinderwens. Een troebele vader-zoonrelatie in het teken van leven, liefde, schaamte, dood.
Datumloze dagen is een roman over een troebele vader-zoonrelatie in het teken van leven, liefde, schaamte, dood.
De naamloze verteller in deze roman herinnert zich de paar ontmoetingen met zijn buiten zicht geraakte zoon, die hij nu en dan, sporadisch, toevallig, tegen het lijf loopt. vader en zoon zijn van elkaar vervreemd, de ontmoetingen leiden niet tot toenadering, laat staan beter begrip. De confrontaties vinden plaats op willekeurige 'dagen zonder data'. Totdat de zoon zijn verwekker vraagt iets voor hem te doen, dat beider leven...
Haar vader had financieel een mazzeltje gehad, een winnend lot in de staatsloterij of iets dergelijks, en had Mirjam, zijn oogappeltje, troetelknuffeltje, een aantal bankbiljetten toegestopt. Mirjam regelde een reisje en opeens bevond ik me met haar in Venetië, waar ik zoekraakte in een vervoerende melancholie, die als zich open plooiend fluweel over me heen viel zodra ik de stad voor het eerst met eigen ogen zag en die me in de vijf dagen dat we er waren zou blijven beheersen. Ik verbaasde me over mezelf, over de rust die er in me daalde, een soort dromerige kalmte en verzoendheid.
In zijn roman Datumloze dagen beschrijft Jeroen Brouwers op onnavolgbare wijze de teloorgang van een liefdesrelatie als gevolg van een eenzijdige kinderwens.
Naast de nominatie voor de Gouden Uil stond Datumloze dagen ook op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2008.
Over de auteur
Jeroen Brouwers (1940) is geboren in Batavia, waar hij ook zijn kindertijd doorbrengt. Na de Japanse invasie wordt hij met zijn grootmoeder, moeder en zusje opgesloten in Japanse interneringskampen. Brouwers komt in 1948 naar Nederland, waar hij terechtkomt op diverse roomskatholieke kostscholen. Na zijn dienstplicht werkt hij enkele jaren in de journalistiek, onder andere voor De Gelderlander en Romance (het latere Avenue).
Begin 1964 verhuist Brouwers naar Brussel, waar hij tot 1976 als redactie-secretaris en later als (hoofd)redacteur in dienst treedt van uitgeverij Manteau. In 1964 debuteert hij met de verhalenbundel Het mes op de keel en voor zijn volgende roman Joris Ockeloen en het wachten (1967) ontvangt hij de Vijverbergprijs. Bij het grote publiek wordt hij bekend met Bezonken Rood (1981), waarin hij de toestanden in het interneringskamp Tjideng beschrijft. Deze roman vormt het tweede deel van de autobiografische Indiëtriologie, met als eerste deel Het verzonkene (1979, Multatuliprijs 1980) en De zondvloed (1988, F. Bordewijkprijs 1989) als laatste deel.
Veel van zijn polemische werk wordt gebundeld in vier Kladboeken. De essaybundel Vlaamse leeuwen (1994) wordt bekroond met de Gouden Uil voor non-fictie. In 2000 verschijnt Geheime kamers waarvoor Brouwers zowel de AKO-Literatuurprijs als de Gouden Uil ontvangt. In 2007 wordt Brouwers onderscheiden met de Prijs der Nederlandse Letteren voor zijn gehele oeuvre. Volgens de jury heeft Jeroen Brouwers 'in de naoorlogse Nederlandstalige literatuur bakens uitgezet en verzet'. Bovendien heeft Brouwers 'het egodocument verheven tot een volwaardig literair genre' en noemt de jury Brouwers' brievenboeken van een 'ongeëvenaarde kwaliteit'. Brouwers schreef zijn bekende polemieken 'met veel vuur en verontwaardiging maar vooral steeds met veel liefde voor het onderwerp'. In oktober 2007 verscheen zijn nieuwe roman Datumloze dagen.
Recensies
'Met kleine stembuigingen, zonder voluit te acteren, geeft hij tal van nuances die de luisterbaarheid
vergroten.' (De jury van Het beste luisterboek 2006 over Jeroen Willems)
'Met voorsprong schrijft Brouwers nog steeds het weldadig rijkste Nederlands'
(De Morgen)
Op zijn eigen onnavolgbare wijze geeft Maarten van Rossem een overzicht van ons alomvattende verleden en toont de samenhang tussen wetenschapsgebieden die gewoonlijk zelden met elkaar in verband worden gebracht.
Het spannende, maar ook geestige verhaal over het recht op vergelding en het overschrijden van grenzen als de deuren naar een normale rechtsgang zijn dichtgeslagen.
(verfilmd als The Reader) Een ongewoon sensueel en krachtig boek over de genietingen van de liefde en de last van de Duitse geschiedenis, adembenemend gelezen door Hans Croiset.
Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons – wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Weergaloze roman over de vraag in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind.
Over een geestdriftig maar precair docentschap en de fatale liefde van Marc Cordesius, een jonge docent Frans. Over een beeldschoon meisje, collega's, maar ook afgewezen vrouwen en afgunstige mannen.
De moderne klassieker over de universiteitsmedewerker die in ongenade is gevallen door een affaire met een studente. Hij trekt zich terug, maar wordt geconfronteerd met de harde werkelijkheid.
Een ontroerende generatie- en liefdesroman - soms tragisch, soms tragikomisch - rond drie decennia uit het leven van Inni Wintrop, handelaar in alles waar geld in zit.
Jeroen Brouwers (1940) is geboren in Batavia, waar hij ook zijn kindertijd doorbrengt. Na de Japanse invasie wordt hij met zijn grootmoeder, moeder en zusje opgesloten in Japanse interneringskampen. Brouwers komt in 1948 naar Nederland, waar hij terechtkomt op diverse roomskatholieke kostscholen. Na zijn dienstplicht werkt hij enkele jaren in de journalistiek, onder andere voor De Gelderlander en Romance (het latere Avenue).
