Wilhelm Hauff

Foto Wilhelm Hauff

Wilhelm Hauff (1802-1827) was een Duits schrijver uit de romantiek, vooral bekend om zijn sprookjes.

Hauff studeerde theologie in Tübingen en werd vervolgens huisonderwijzer bij Ernst Eugen Freiherr von Hügel, hoofd van het Württembergse ministerie van oorlog, voor wiens kinderen hij zijn eerste sprookjes schreef. Vanaf 1826 publiceerde hij deze, samen met onder andere de Gebroeders Grimm, in toentertijd bekende Sprookjesalmanakken. Zijn sprookjes vormen een duidelijke exponent van de tijdsgeest der romantiek en ademen regelmatig de sfeer van 1001-nacht. Beroemd zijn: Kalief Ooievaar, Het spookschip, De geschiedenis van de kleine Moek, De herberg in de Spessart en De grot van Steenfoll. Met name in Duitstalige landen werden ze snel populair. Hauff schreef verder ook diverse romantische verhalen en novellen, waarvan De man in de maan (een satire, 1825), Fantasieën in de Bremer raadskelder (1827), De bedelares van de Pont des Arts (1826) en Jood Süss (1827) de bekendste zijn. Verder schreef hij onder invloed van Walter Scott nog de historische roman Lichtenstein, alsook enige gedichten en liederen. Hauff trouwde in 1827 met zijn nicht Louise, werd in datzelfde jaar nog vader, maar een week na de geboorte van zijn kind stierf hij aan buiktyfus, waarschijnlijk opgelopen tijdens een reis door Tirol, nog geen 25 jaar oud.